ایرانشید مگ, جواهرات و زیورآلات, سنگ شناسی

تاریخچه زیور آلات و جواهرات با سنگ های قیمتی

بر اساس شواهد باقی مانده در “شهر سوخته” ساکنان فلات ایران از ۲۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح با استفاده از دانه و مهره های رنگی به ساختن زیورآلات اشتغال داشتند. و از آن پس، این هنر در عصر هخامنشیان با بهره جویی از انواع سنگها و جواهرات با استفاده از طرح های حیوانی و گیاهی ساده شده، در مقیاسی کوچک متداول بوده است.

صنعتگران هخامنشی بازوبند، دستبند، دکمه، گردنبند و انواع مهره های تزیینی را برای شاهان، شاهزادگان و درباریان می‌ساختند. در زمان پارتیان به ظرافت این هنر افزوده شد و استادکاران پارتی دست به ساخت حلقه ها و سنجاق های زینتی و کمربند ها و کلاه های تزئینی زدند اما اوج این هنر را باید در عصر ساسانی جستجو کرد. در این دوره علاوه بر طلا، استفاده از فلز نقره نیز متداول شد.

جواهرات باستانی

جواهرات بسیار کمی تا قبل از قرن ۱۸ میلادی ساخته شده که قابل بررسی و ارزیابی باشند. بهترین نمونه‌های آنها احتمالاً مربوط به مصر باستان است که بیشتر از ترکیب و طراحی جواهرات با طلا و نگین های فیروزه و لاجورد و عقیق بوده اند.

این موضوع مهارت بالای طلاسازان مصر باستان را در پالایش، نورد، پرداخت و جوشکاری و شاید طراحی سنگ ها با استفاده از سنگ سیلیس، نظیر روش مشابه در چین باستان بیان می‌کند. رومی ها بیشتر در صیقل کاری سنگ ها پیشرفته بودند تا در ساخت جواهرات.قرون وسطی بدون شک صنعت طلاسازی و سنگ تراشی دوران تاریکی را سپری سپری کرده است به طوریکه در سبک گوتیک فقط شاهد ساخت سنجاق، سگک کمربند و انگشتری بوده‌ایم.

پس از کشف قاره آمریکا در قرن ۱۵ میلادی، اروپایی ها در مسیر افزایش تجارت گوهرها فعالیت کرده تا جایی که در قرن ۱۶ و ۱۷ میلادی جواهرات ساخته شده با گوهر سنگ ها در سرتاسر دنیا فروخته می شد. با افزایش و تاثیر جواهرات، این تجارت ارتقای سطح یافته و تصاحب آنها روند فزاینده پیدا کرد.

خرید و فروش الماس و ساخت پایه های جواهر برای آن، در درجه اول قرار گرفت. در قرن بیستم توان مردم در خرید جواهرات سفارشی بالا رفت و کمیابی گوهرهای بسیار گران سبب شد تا تنوع و گوناگونی مصرف و سفارش گوهرها افزایش چشمگیری پیدا کند.

ایتالیایی‌ها، خریداران اصلی سنگهای گرانبها و مرواریدهای اصلی شرقی بوده اند. تجار ایتالیایی، جواهرات را به قیمت نازل از شرق می خریدند و به گزاف،به اروپاییان می‌فروختند. در میان جواهرات، مروارید های سفید هند و ایران ارزش بالایی داشت.ونیزی ها کم کم برای آن که فروش و سود شان را بالاتر ببرند، به فکر افتادند که سنگهای مصنوعی شبیه مروارید بسازند و قیمت پایین تر، به مردم عادی بفروشند و سرانجام ۱۳۰۰ سال پیش، با مخلوط کردن پودر شیشه سفید، سفیده تخم مرغ و ماده لزج حلزون، مروارید مصنوعی ساختند.

فلزات گرانبها

شامل طلا، نقره و پلاتین هستند.آنها جزو گوهرها تلقی نمی‌شود اما جذابیت شان باعث می‌شود به راحتی برای ساخت جواهرات قیمتی مصرف شایانی داشته باشند چه بسا ارزش دوچندانی برای گوهر طراحی شده با طلا، نقره و پلاتین قائل می شوند. پلاتین کمیاب ترین و گران ترین فلز است.

پنج گوهر سنگ اصلی جواهرات و زیورآلات

این پنج سنگ قطعاً ارزشمند ترین و گران ترین گوهرها می باشند که عبارتند از الماس، یاقوت سرخ، زمرد، سفایر (ستاره‌ای) و مروارید که همه آنها به غیر از مروارید جهت نمایان شدن زیبایی هایشان باید دارای تراش منظم و استاندارد باشند، تا نهایت کیفیت را نشان دهند.

 

 

در مقاله های زیر میتوانید اطلاعات کامل این سنگ ها را مطالعه کنید.

اطلاعات در مورد سنگ الماس

اطلاعات در مرود سنگ یاقوت

اطلاعات در مورد سنگ زمرد

اطلاعات در مورد مروارید

 

 

گر چه امروزه بعضی گوهرهای بسیار کم یاب دیگر یافت شده است که گاها از الماس هم گرانتر هستند، ولی چون این پنج گوهر از ابتدا در جواهرات بکار میرفته است شناخته شده تر است .
حلقه نامزدی و ازدواج
اولین حلقه های ازدواج، احتمالاً در مصر استفاده شده اند. قبل از رواج سکه مصریان باستان سکه ای با یک سوراخ که در مرکزش بود، مانند یک حلقه آن را در انگشتان قرار می‌دادند. طی مراسم ازدواج، داماد حلقه سکه را در انگشت عروس قرار می داد تا به او نشان دهد که حالا او هم در ثروتش سهیم است.
حلقه ازدواج و نامزدی، در انگشت سوم دست چپ قرار می‌گیرد. بنا به یک اعتقاد قدیمی انگشت حلقه، دارای یک عصب است که مستقیماً به قلب مرتبط است

امروز بیشتر نگین های حلقه های نامزدی از جنس الماس هستند. یونانیان باستان تصورشان این بوده است که الماس ها، اشک های خدایان هستند. در حالی که رومی ها اعتقاد داشتند؛ آنها تکه‌هایی از ستاره های پرتاب شده هستند.

تاریخچه حلقه نامزدی

این بازی را آقایان شروع کردند!
تا به حال به این موضوع فکر کرده اید که چرا ما احساسمان را با الماس نشان می‌دهیم؟
باید یک دوک را در این راه مقصر بدانیم؛او اولین کسی بود، که این رسم را باب کرد…
اولین حلقه نامزدی ثبت شده، در تاریخ ۱۴۷۷ میلادی، متعلق به ماکسیمیلیان دوک اتریشی است، که آن را موقع پیشنهاد نامزدی به مری بورگاندی داد. حلقه ای نازک که روی آن الماسی صاف به شکل M قرار داشت.

برندهای طراح حلقه

کارخانه تیفانی یک طرح از یک حلقه ۶ شاخه از الماس ها را طراحی و مرسوم کرد.حلقه های ازدواج و الماس، که به صورتی مقتصدانه و ظریف طراحی شده بودند، توسط برندهایی مانند Roebuck و Sears رواج یافت.

کارتیر، حلقه ای سه گانه و در هم بافته شده، از طلای صورتی؛ به نشانه عشق، طلای سفید؛ به نشانه دوستی و طلای زرد؛ به نشانه وفاداری، برای جین کوکتیو طراحی کرد. کسی که آن را به معشوقه اش، ریموند رادیگویت شاعر داد و این نوع حلقه ازدواج هنوز در فرانسه مرسوم است.

کارخانه ها و خرده فروشان جواهرات به فکر ساخت حلقه های نامزدی مردانه افتادند. حلقه های نامزدی، خط جداگانه ای از جواهر سازی را در بیشتر فروشگاه ها به خود اختصاص داد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برای امنیت، استفاده از سرویس reCAPTCHA گوگل مورد نیاز است که موضوع گوگل است Privacy Policy and Terms of Use.

من با این شرایط موافق هستم .